tag:blogger.com,1999:blog-32630922012-02-12T09:22:07.206-08:00Labyrinths of papersنوشته هاي ما... نوشته های دیگرانMonoreply@blogger.comBlogger151100tag:blogger.com,1999:blog-3263092.post-81321941386759251302010-04-16T21:15:00.000-07:002010-04-16T21:19:03.512-07:00در راه آب دستشویی و وان حمام و ظرفشویی آشپزخانه و هر جا راه آبی هست "توری" می گذارند تا مبادا راه آب بند بیاید و دردسر درست شود. در نتیجه گذاشتن "توری"، همیشه راه آب بند است و درد سر درست می شود و همیشه آدم باید ده دقیقه منتظر شود تا آب جمع شده خالی شود.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3263092-8132194138675925130?l=mohammad.blogspot.com' alt='' /></div>Monoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3263092.post-82476504576717184532010-04-16T21:10:00.000-07:002010-04-16T21:14:22.031-07:00وقتی کسی سر غذا سرفه می کند با کف دست به پشتش می زنند، گویی اگر چنین نکنند تعبیر به بی ادبی می شود. من تا به حال ندیده ام این کار کمکی به کسی کند. فکر می کنم این کار جز اینکه نشان دهد با کف دست کوبنده ظاهرا نگران با کف دست کوبنده شونده است فایده ای ندارد.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3263092-8247650457671718453?l=mohammad.blogspot.com' alt='' /></div>Monoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3263092.post-13946123843755790002007-11-01T20:03:00.000-07:002007-11-01T20:04:07.348-07:00..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3263092-1394612384375579000?l=mohammad.blogspot.com' alt='' /></div>Monoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3263092.post-43230308946863591082007-08-09T16:28:00.001-07:002007-08-09T16:28:20.918-07:00.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3263092-4323030894686359108?l=mohammad.blogspot.com' alt='' /></div>Monoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3263092.post-903188232003-03-07T12:18:00.000-08:002003-03-07T12:18:23.186-08:00خونه قشلاقي يه خورده خسته است. Øوصله نوشته های منو نداره. خونه قشلاقي وقتي بي Øوصله باشه نبايد زياد بهش گير داد. شايد سرما خورده باشه؛ خودش رو به راه ميشه. يه کاری کردم Ú©Ù‡ تا اون موقه همه مهمونا خود به خود به اينجا راهنمايي مي شن. اينجا اولين وبلاگ منه. ÙŠÚ©ÙŠ از قديمي ترين وبلاگهاست. چون خيلي قديميه سيستم نظر خواهي هم نداره. Ú†Ù‡ انتظاري ميشه داشت؟ اون موقع هنوز اين چيزا ساخته نشده بودن. اگه دوست داشتين خوشØالم کنين مي تونين به اين آدرس بهم نامه بدين:
<br />m_e_alian_1999@yahoo.com
<br />
<br />مي Ú¯Ù�تم، تا وقتي خونه قشلاقي اخماش وا بشه بياين اينجا. قدمتون رو چشم. يه خورده قديميه ولي جای راØتيه. چند تا مهمون هم از قديم موندن: آقاي مارکز عزيز، موسيو سارتر، هاينريش بل، سينيور بورخس Ùˆ چند Ù†Ù�ر ديگه. شبا با هم جمع مي شن Ùˆ قهوه داغ مي نوشن Ùˆ Ú¯Ù¾ مي زنن. با اينکه زياد آدماي اجمتاعي ای نيستن، ولي مطمئنم Ú©Ù‡ ازشون خوشتون مياد. تا اون موقع Ú©Ù‡ يه جا واسه خودمون گير بياريم، با آقايون بهتون خوش بگذره. اگه Ú©Ù… Ùˆ کسری بود خبرم کنين. من همين اتاق بغليم...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3263092-90318823?l=mohammad.blogspot.com' alt='' /></div>Monoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3263092.post-93767892002-02-04T14:52:00.000-08:002002-02-04T15:34:43.000-08:00<b>Ø·</b>لائي، زنگاري، بنÙ�Ø´ØŒ قرمز Ùˆ نارنجي، برگ ها از درخت ها جدا مي شوند Ùˆ چرخ زنان پائين مي اÙ�تند. پائيز آمده. مزرعه ها عريان شده. ديگر Ù�رياد بلدرچين ها از کشتزار به گوش نمي رسد. رگبارها، زنجير گسيخته در دشت مي دوند. به خانه ها Ùˆ درخت ها تنه مي زنند Ùˆ هلهله مي کنند. ما هم هلهله مي کنيم. براي اينکه وضع را عوض کنيم، براي اينکه ديگر از سرما نلرزيم هلهله مي کنيم. پاهاي برهنه مان تا زانو در Ú¯Ù„ Ùˆ لاي Ù�رو مي رود. ديگر جز Ú¯Ù„ Ùˆ لاي چيزي نيستيم. به هر جور بازي Ú©Ù‡ پيش آيد دل مان را خوش مي کنيم. اما از دسته ما ÙŠÚ©ÙŠ Ú©Ù… است: «ئي ليه» Ilie برادر «ئيت زي کو» Itzicou. Ø·Ù�Ù„Ú©ÙŠ مرده است.
<br />هنوز هم خودم Ùˆ او را دو رÙ�يق جان جاني Øساب مي کنم. اما «ئي ليه» مرده است. چطور مي توانم رÙ�يق جان جاني ÙŠÚ© مرده باشم؟ از وقتي Ú©Ù‡ ديگر زنده نيست همه چيز تمام است. همين Ù�ردا بايد برويم خاکش کنيم. ناقوس کليسا را مي شنويد؟ Ú†Ù‡ قشنگ مي زند ناقوس وقتي Ú©Ù‡ براي کس ديگري زده مي شود. وقتي Ú©Ù‡ تو مي تواني صدايش را بشنوي Ùˆ مرده نمي تواند! ممکن است Ø±ÙˆØ Ù…Ø±Ø¯Ù‡ هم صداي ناقوس را بشنود، البته اگر روØÙŠ وجود داشته باشد...
<br />همان وقت Ú©Ù‡ جسد «ئي ليه» شروع ميکند به سرد شدن، کسانش پاتيل بزرگ را آب مي کنند Ùˆ مي گذارند روي اجاق Ú©Ù‡ گرم شود. درآوردن ژنده پاره هائي Ú©Ù‡ توي شان بازي کرده بود Ùˆ خوابيده بود Ùˆ رنج برده بود آن قدر ها هم به راØتي صورت نمي گيرد. هيکلش مثل پارچه اي نرم Ùˆ لخت است: همه اش چند پاره استخوان. روي دست مي برند دراز به دراز تو لاوک ميخوابانند Ùˆ با صابون سياه Ùˆ بروس زبر Ùˆ آب گرمي Ú©Ù‡ به کومک خاکستر صاÙ�Ø´ کرده اند مي شويندش. به کومک آب Ù�راوان چرک Ùˆ کثاÙ�ت تنش را مي گيرند. Ø·Ù�Ù„Ú©! اگر کمترين Ù†Ù�سي برايش باقي مانده بود لنگ Ùˆ لگد مي انداخت، Ù�رياد مي کشيد Ùˆ پا مي گذاشت به Ù�رار اما در وضعي Ú©Ù‡ Øالا هست هرجور Ú©Ù‡ دل شان مي خواهد بشور Ùˆ بمالش مي کنند. مرده را، Ú†Ù‡ بالغ باشد Ú†Ù‡ بچه، بعد از اين Ú©Ù‡ شستند لباس تميز مي پوشانند، رسم است. البته براي کساني Ú©Ù‡ لباس عوضي داشته باشند. اما «ئي ليه» ... همان لباس هاي چرک Ùˆ غژمه هميشگي را دوباره تنش مي کنند.
<br />در اين مدت آرد خمير شده، ور آمده، چونه شده Ùˆ به تنور رÙ�ته. توتک ها Øالا ديگر Øسابي پخته اند.
<br />-«ئيت زيکو»! بچه هاي کوچه را براي «پرازنيک» Praznic * صدا بزن.
<br />ما عمداً آن دور Ùˆ برها پرسه مي زنيم. «ئيت زيکو» مي بردمان تو. از اين Ú©Ù‡ تو خانه شان ÙŠÚ©ÙŠ مرده، خودش را براي ما مي گيرد. توتک ها را همانطور داغاداغ مي بلعيم. به هر کداممان ÙŠÚ© پياله هم شراب مي دهند. پيش از آنکه نان را به دهان بگذاريم، تو شراب ترش خيسش مي کنيم. سير Ú©Ù‡ شديم، لبهايمان را مي ليسيم Ùˆ مي رويم به Øياط. شکمهامان چنان سÙ�ت وطبله زده است Ú©Ù‡ مي شود Ú©Ú©ÙŠ را با ناخن روش له کرد.
<br />باد از روبرو مي وزد. چنان پرزور، Ú©Ù‡ نزديک است کله پايمان کند. خودمان را از چينه بالا مي کشيم Ùˆ راضي Ùˆ خوشØال به تماشاي Ú©ÙˆÚ†Ù‡ سرگرم مي شويم. دسته اي از بچه هاي ژنده پوش کبره بسته در Ú©ÙˆÚ†Ù‡ جمع شده اند. «گانگو» Ùˆ «ئودوراله» ( Cangou Ùˆ Oudorale) از دسته جدا مي شوند مي آيند جلو. «گانگو» هم قد من است Ùˆ موهايش Ú©Ù‡ روي چشمش ريخته عين موهاي من پراست از آشعال Ùˆ خس Ùˆ خار. دست برادرش «تودوراکه» را Ú©Ù‡ از خودش خيلي کوچکتر است به دست گرÙ�ته. «تودوراکه» ÙŠÚ©ÙŠ از پيرهن کهنه هاي چهل تکه خواهرش تنش است Ú©Ù‡ دامنش از بلندي تو Ú¯Ù„ Ùˆ شل کشيده مي شود. چشم هاي «گانگو» از تصور شکمچراني دارد از Øدقه بيرون مي زند. «تودوراکه» از او بدتر. چشم هاي جÙ�تشان مات Ùˆ شيشه اي راه کشيده. عطر نان گرم Ùˆ شراب دهان هردوشان را آب انداخته است.
<br />«گانگو» همه جرات و جسارتش را جمع مي کند و مي گويد:
<br />-«ئيت زيکو»! ترا خدا بگذار من هم بيايم خانه تان نان گرم و شراب بخورم. عوضش، «تودوراکه»ي ما که مرد، من هم تو را خانه مان راه ميدهم که نان گرو و شراب بخوري.
<br />با دست، برادرش را نشان مي دهد:
<br />-«تودوراکه»ي ما چيزي به مرگش نمانده.
<br />«تودوراکه» با نگاه گشنه گداش کنار «گانگو» ايستاده منتظر است. اما «ئيت زيکو» زير بار نمي رود. باورش نمي شود که «تودوراکه» به اين زودي ها بميرد...
<br />
<br />.
<br />.
<br />.
<br />.
<br />.
<br />*: س�ره مذهبي که در مراسم عروسي، تعميد و مرگ گسترده مي شود. چيزي نظير «خرج دادن» در ايران.
<br />.
<br />
<br />زاهاريا استانکو: پابرهنه ها
<br />ترجمه اØمد شاملو
<br />کتاب زمان - 1351<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3263092-9376789?l=mohammad.blogspot.com' alt='' /></div>Monoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3263092.post-92785342002-02-01T11:35:00.000-08:002002-02-03T01:06:19.000-08:00تپانچه در دستم بود. به گلوريا گ�تم:
<br />- بسيار خوب. هر وقت تو بخواهي.
<br />- Øاضرم.
<br />- کجا؟
<br />- درست اينجا، روي شقيقه ام.
<br />موج بزرگي من�جر شد و اسکله لرزيد.
<br />- همين Øالا؟
<br />- ياالله ديگر.
<br />او را کشتم.
<br />از نو اسکله لرزيد و با صداي «مکش» به سوي اقيانوس خم شد. تپانچه را به آنسوي جانپناه پرتاب کردم.
<br />
<br />
<br />يکي از پليسها، کنار من، عقب اتومبيل نشسته بود. ديگري مي راند، با سرعت مي ر�تيم و آژير مدام زوزه مي کشيد. عين همان آژيرهايي بود که در ماراتون رقص، براي بيدار کردن ما، بکار مي بردند.
<br />پليسي که رو صندلي عقب، کنار من نشسته بود پرسيد:
<br />- چرا او را کشتي؟
<br />جواب دادم:
<br />- خودش از من خواهش کرد.
<br />- مي شنوي چه مي گويد، هاري؟
<br />- ناکس شوخي هم مي کند.
<br />پليس عقبي دوباره پرسيد:
<br />- دليل ديگري نداري؟
<br />گ�تم:
<br />- اسب لنگ را بايد خلاص کرد.
<br />
<br />
<br />هوراس مک کوي: آنها به اسبها شليک مي کنند
<br />ترجمه Ù…Øمد علي سپانلو.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3263092-9278534?l=mohammad.blogspot.com' alt='' /></div>Monoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3263092.post-88476272002-01-19T10:32:00.000-08:002002-01-19T10:32:28.150-08:00 ... پس با چنين Øال Ùˆ روØيه اي بود Ú©Ù‡ با تاريک شدن هوا باين روز متوسط قابل تØمل پايان دادم. باين روز آنطور Ú©Ù‡ براي ÙŠÚ© مرد رنجور عادي Ùˆ مطلوب است، يعني در Øال ورود برختخواب گستردهٌ خود Ú©Ù‡ کيسه آب جوشي قبلا در آن قرار داده شده است خاتمه ندادم بلکه ناراضي Ùˆ گله مند از کار روزانهٌ خود با دلتنگي Ú©Ù�Ø´ خود را پوشيدم، پالتو را بروي دوش انداختم Ùˆ با وجود تاريکي Ùˆ مه بشهر رÙ�تم تا در ميکده «کلاه خود پولادين» با نوشيدن چيزي Ú©Ù‡ مردان مي پرست طبق ÙŠÚ© قرارداد قديمي اسمش را «يک گيلاس مشروب» گذاشته اند، آن روز را از پا درآورم.
<br /> با اين اØوال از پله هاي اطاق زير شيرواني، پله هايي Ú©Ù‡ خيلي شيب دارد، يعني پله هاي تميز Ùˆ روÙ�ته Ùˆ بورژوائي خانه اي Ú©Ù‡ متشکل از سه آپارتمان است Ùˆ سه خانوادهٌ بسيار Ù…Øترم Ùˆ نجيب در آن زندگي مي کنند Ùˆ من نيز در روي پشت بام آن لانه کرده ام، Ù�رود آمدم. اما نمي دانم چطور مي شود من Ú©Ù‡ گرگ بيابان خانه بدوشي هستم Ùˆ هميشه بغض Ùˆ بيزاري خودم را باين دنياي Øقير بورژوائي نشان داده ام، مدام در همين خانه هايي Ú©Ù‡ درست Ùˆ Øسابي جنبه بورژوائي دارند اقامت کرده ام؛ اين ديگر Øاکي از ÙŠÚ© تمايل قديمي من است. من نه در قصرها Ùˆ کاخها مي نشينم Ùˆ نه در خانه هاي مخصوص Ù�قرا Ùˆ کارگران، بلکه هميشه در اين لانه هاي مخصوص خرده بورژوائي Ú©Ù‡ چنين نجيبانه است، خيلي ملال آور است Ùˆ تر Ùˆ تميز نگاهداري مي شود زندگي مي کنم. در اين قبيل خانه ها هميشه قدري بوي صابون Ùˆ تربانتين مي آيد Ùˆ اگر آدم يکبار سهواً در را با صداي بلند به هم بزند Ùˆ يا با Ú©Ù�شهاي کثيÙ� وارد آن بشود در خود اØساس ناراØتي مي کند. يقين است Ú©Ù‡ من از زمان Ø·Ù�وليت باين Ù…Øيط علاقه مند هستم Ùˆ اشتياق باطني من بچيزي شبيه خانه Ùˆ زندگي Ùˆ سر Ùˆ سامان، مرا باين کار اØمقانه وا مي دارد. بله، خوب، من از تضادي Ú©Ù‡ بين زندگي من - زندگي تنها Ùˆ خالي از Ù…Øبت Ùˆ عصبي من Ú©Ù‡ سراپا عاري از هر نوع نظم Ùˆ ترتيبي است - با اين زندگي Ùˆ Ù…Øيط خانوادگي بورژوائي وجود دارد خوشم مي آيد. خيلي خوشم مي آيد Ú©Ù‡ اين بوي سکوت، نظم Ùˆ پاکيزگي، نجابت Ùˆ اطاعت را Ú©Ù‡ علي رغم Ù†Ù�رتي Ú©Ù‡ از بورژوازي دارم باز برايم جالب است روي پله ها استشمام کنم Ùˆ آنوقت ديگر خيلي خوشم مي آيد Ú©Ù‡ از آستانه اطاقم Ú©Ù‡ همهٌ اين چيزها در آنجا پايان مي يابد عبور کنم Ùˆ پا بدرون جائي بگذارم Ú©Ù‡ در آنجا ته سيگارها Ùˆ بطريهاي شراب بطور پراکنده بين توده هاي انباشتهٌ کتاب باقي مانده است Ùˆ همه چيز بدون نظم Ùˆ بي سرپرست Ùˆ بي پناه اين طرÙ� Ùˆ آن طرÙ� ريخته است. بجائي پناه ببرم Ú©Ù‡ همه چيز، کتابها، نوشته ها Ùˆ اÙ�کار از اØتياجي Ú©Ù‡ ÙŠÚ© Ù�رد گوشه نشين بØÙ„ مسألهٌ Øيات آدمي دارد، از شور Ùˆ شوق Ùˆ ضرورتي Ú©Ù‡ براي معني Ùˆ رنگ Ùˆ بو دادن باين زندگي انساني بي Ù…Ù�هوم Ùˆ بي هدÙ� وجود دارد اشباع Ùˆ ممتلي است...
<br />.
<br />.
<br />.
<br />
<br /> ...همين Ú©Ù‡ پالتو خيس خود را کندم، باز کتاب Ú©ÙˆÚ†Ú© به يادم اÙ�تاد. Ù�وراً آن را از جيب بيرون آوردم، دÙ�ترچهٌ نازکي بود Ú©Ù‡ در آن مطالبي را با ØروÙ� بد بروي کاغذي بد چاپ کرده بودند، درست مثل جزواتي از قبيل «آدمي Ú©Ù‡ در ژانويه بدنيا آمده» يا «چه کنم Ú©Ù‡ در ÙŠÚ© Ù‡Ù�ته بيست سال جوانتر شوم؟»
<br /> اما همين Ú©Ù‡ در صندلي خوب جابجا شدم Ùˆ عينک را بچشم زدم با Øيرت Ùˆ اØساسي ناگهاني بر روي جلد اين جزوهٌ بي اهميت Ùˆ پيش پا اÙ�تاده اين عنوان را ديدم: «رسالهٌ گرگ بيابان. براي اشخاص متÙ�رقه ممنوع.»
<br /> مضمون نوشته که من با هيجاني �زاينده و بي وق�ه آنر خواندم چنين بود:
<br />...
<br />
<br />
<br />هرمان هسه: گرگ بيابان
<br />ترجمه کيکاوس جهانداري<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3263092-8847627?l=mohammad.blogspot.com' alt='' /></div>Monoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3263092.post-86881692002-01-14T12:30:00.000-08:002002-01-18T02:45:06.000-08:00 ...تا چند Ù„Øظه ديگر زن سياه پوست شروع به خواندن مي کند. اين نا گزير مي نمايد، بس Ú©Ù‡ ضرورت Ùˆ وجوب اين موسيقي شديد است: هيچ چيز نمي تواند از کار بازش دارد، هر چيزي Ú©Ù‡ از اين زمان بيايد، زماني Ú©Ù‡ جهان در آن Ù�رو ريخته است؛ به دلخواه خودش، به دستور، وا خواهد ايستاد. اگر اين صداي قشنگ را دوست دارم، بيشتر به همين سبب است: نه به خاطر پر مايگي آن است Ùˆ نه به خاطر اندوهش، به علت اينکه رويدادي است Ú©Ù‡ نتهاي بسياري از خيلي پيش آماده اش کرده اند، مي مرده اند تا آن زاده شود. Ùˆ با اينهمه دلنگرانم؛ به کمترين چيزي امکان دارد صÙ�ØÙ‡ واايستد: Ù�نري بشکند يا پسرعمو آدولÙ� ويرش بگيرد. چقدر عجيب Ùˆ رقت انگيز است Ú©Ù‡ اين سختي اينهمه شکننده است. هيچ چيز نمي تواند از کار بازش دارد Ùˆ هر چيزي مي تواند بشکندش.
<br /> آخرين زخمه ساز Ù…ØÙˆ شد. در سکوت کوتاهي Ú©Ù‡ در پي مي آيد به شدت اØساس مي کنم Ú©Ù‡ خودش است، Ú©Ù‡ <b>چيزي رخ داده است</b>.
<br /> سکوت.
<br /> Some of these days
<br /> !You'll miss me honey
<br /> آنچه همين الان رخ داد اين است Ú©Ù‡ تهوع ناپديد شد. وقتي صدا در ميان سکوت برخاست، اØساس کردم Ú©Ù‡ بدنم سخت گرديد Ùˆ تهوع Ú¯Ù… شد. ناگهان: اينطور سخت Ùˆ اÙ�روخته شدن تقريباَ دردناک بود. همان وقت مدت موسيقي مي گسترد، Ùˆ مانند گردباد دريايي باد مي کرد. سالون را از Ø´Ù�اÙ�يت Ù�لزي اش مي انباشت Ùˆ زمان مسکين ما را روي ديوار ها خرد مي کرد. من <b></b>درون موسيقي هستم. تو آينه ها گويهاي آتشين مي غلتند، Øلقه هاي دود دوره شان کرده اند Ùˆ مي چرخانند، در Øالي Ú©Ù‡ لبخند سخت روشنايي را گاه مي پوشانند Ùˆ گاه آشکار مي کنند. ليوان آبجويم Ú©ÙˆÚ†Ú© شده است، روي ميز کپه مي شود: متراکم Ùˆ ضروري مي نمايد. مي خواهم برش دارم Ùˆ وزنش کنم، دستم را دراز مي کنم... خدايا! آنچه بيشتر از همه تغيير کرده Øرکاتم است. اين Øرکت بازويم مثل ÙŠÚ© تم باشکوه بسط ياÙ�ت، نرم Ùˆ سبک در امتداد آواز زن سياه پوست رÙ�ت؛ به نظرم آمد Ú©Ù‡ دارم مي رقصم.
<br /> چهره آدول� آنجا در برابر ديوار شکلاتي رنگ قرار دارد؛ خيلي نزديک مي نمايد. همان وقتي که دستم بسته مي شد، سرش را ديدم؛ اين سر بداهت و ضرورت يک نتيجه را داشت. انگشتهايم را به ليوان مي �شرم، آدول� را نگاه مي کنم: شادمانم.
<br /> «ايناهاش!»
<br /> صدايي روي زمينه همهمه مي جهد. پهلو دستم است Ú©Ù‡ ØرÙ� مي زند، آن پير مرد زهوار دررÙ�ته. لپهايش در مقابل چرم قهوه اي نيمکت Ù„Ú©Ù‡ بنÙ�شي مي نمايد. ورقي را روي ميز مي خواباند. بي بي خشت.
<br /> ولي جواني که قيا�ه سگ دارد لبخند مي زند. بازيکن سرخ رو که روي ميز خم شده است، با نگاه سر بالا مي پايدش و آماده پريدن است.
<br /> «وايناهاش!»
<br /> دست جوان از تاريکي بيرون مي آيد، Ù„Øظه اي سÙ�يد Ùˆ تنبل در هوا مي گردد، سپس ناگهان مانند زغن Ù�رود مي آيد Ùˆ Ùˆ رقي را روي پارچه Ù�شار مي دهد. سرخ روي چاق به هوا مي جهد.
<br /> «اه! آتو زد.»
<br /> سايه شاه دل لاي انگشتهاي سÙ�ت بسته نمايان مي شود، بعد آن را روي صورتش بر مي گرداند Ùˆ بازي ادامه مي يابد. شاه قشنگي Ú©Ù‡ از دوردست آمده Ùˆ بوسيله جورکردن هاي بسيار Ùˆ Øرکات ناپيداي بسيار آماده شده است. او هم به نوبه خود ناپديد مي شود تا جور کردن هاي ديگر Ùˆ Øرکاتي ديگر تولد يابند، Øمله ها، ضد Øمله ها، پايين Ùˆ بالا شدن اقبال، ÙŠÚ© عالم ماجراهاي Ú©ÙˆÚ†Ú©.
<br /> منقلب مي شوم، تنم را مثل ماشين دقيقي Ú©Ù‡ در Øال استراØت است Øس مي کنم. من ماجراهاي Øقيقي داشته ام. از جزئياتشان هيچ يادم نمي آيد، ولي رشته منظم اوضاع Ùˆ اØوال را مي بينم. از درياها گذشته ام، شهرها را پشت سر گذاشته ام، با بالا دست رودخانه ها رÙ�ته ام يا به جنگلها Ù�رو رÙ�ته ام، Ùˆ هميشه به سوي شهرهاي ديگر مي رÙ�تم. زناني را تصاØب کرده ام، با آدمهايي زد Ùˆ خورد کرده ام؛ Ùˆ هيچگاه نتوانستم به عقب برگردم، همانطور Ú©Ù‡ صÙ�ØÙ‡ گراماÙ�ون نمي تواند وارونه بچرخد. Ùˆ همه اينها مرا به <b>کجا</b> مي کشانيد؟ به اين دقيقه، به اين نيمکت، به درون اين Øباب نوري Ú©Ù‡ پر از زمزمه موسيقي است.
<br /> .And when you leave me
<br /> بله، من Ú©Ù‡ آن همه خوشم مي آمد در رو کنار رود تيبر بنشينم، يا شبها در بارسلون صدبار از رامبلاس پايين Ùˆ بالا بروم، من Ú©Ù‡ نزديک آنکور، در جزيره باري دو پراه کان ÙŠÚ© درخت انجير هندي ديدم Ú©Ù‡ ريشه اش را دور نمازخانه ناگاس گره کرده بود، من اينجا هستم، در همان Ù„Øظه اي Ú©Ù‡ اين بازيکنان در آن هستند زندگي مي کنم؛ در Øالي Ú©Ù‡ شب بي رمق بيرون پرسه مي زند، به آواز زني سياه پوست گوش مي دهم.
<br /> صÙ�ØÙ‡ وا ايستاد.
<br /> ...
<br />
<br />
<br />ژان پل سارتر: تهوع - ترجمه امير جلال الدين اعلم.
<br />
<br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3263092-8688169?l=mohammad.blogspot.com' alt='' /></div>Monoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3263092.post-86572132002-01-13T12:30:00.000-08:002002-01-18T02:49:28.000-08:00 هنگامي Ú©Ù‡ خوزه آرکاديوبوئنديا متوجه شد Ú©Ù‡ مرض بيخوابي در سراسر دهکده شيوع ياÙ�ته است، سران خانواده هاي اهالي را دور هم جمع کرد Ùˆ آنچه را Ú©Ù‡ درباره مرض بيخوابي مي دانست برايشان ØªÙˆØ¶ÙŠØ Ø¯Ø§Ø¯. تصميم بر اين شد Ú©Ù‡ به هر طريقي شده از شيوع اين بيماري به ساير دهات منطقه باتلاق جلوگيري کنند. از اين رو زنگوله هاي بزغاله هايي را Ú©Ù‡ اعراب با طوطيها معاوضه کرده بودند، باز کردند Ùˆ در کنار دروازه دهکده، در اختيار کساني گذاشتند Ú©Ù‡ بي اعتنا به Ù†ØµØ§ÙŠØ Ùˆ التماسهاي نگهبانان در ديدن دهکده پاÙ�شاري مي کردند. هر بيگانه اي Ú©Ù‡ در آن زمان از خيابانهاي ماکوندو مي گذشت مجبور بود زنگوله خود را به صدا درآورد تا بيماران بÙ�همند سالم است. در طول اقامت اجازه نداشت غذا بخورد Ùˆ آب بياشامد چون Ø´Ú©ÙŠ نبود Ú©Ù‡ اين بيماري از طريق دهان سرايت پيدا مي کند Ùˆ کليه اغذيه Ùˆ آب آشاميدني دهکده آلوده به مرض بيخوابي بود. در نتيجه، مرض در Øدود همان دهکده باقي ماند. قرنطينه چنان سودمند واقع شد Ú©Ù‡ روزي Ù�را رسيد Ú©Ù‡ اين وضعيت، وضعيتي عادي تلقي گرديد Ùˆ زندگي به Ù†Øوي ترتيب ياÙ�ت Ú©Ù‡ کار، بار ديگر روال عادي خود را از سر گرÙ�ت Ùˆ ديگر هيچکس به عادت بيهوده خوابيدن Ù�کر نکرد.
<br /> سرانجام آئورليانو بود Ú©Ù‡ بر Øسب اتÙ�اق روشي Ú©Ø´Ù� کرد Ú©Ù‡ ماهها باعث آسايش خاطر همه شد. از آنجايي Ú©Ù‡ او بين اولين کساني بود Ú©Ù‡ به اين بيماري مبتلا شده بود، در بيخوابي خود هنر زرگري را به خوبي Ù�را گرÙ�ت. ÙŠÚ© روز به دنبال چيزي مي گشت Ú©Ù‡ Ù�لزها را روي آن ورقه ورقه مي کرد Ùˆ اسم آن را Ù�راموش کرده بود، پدرش اسم آن را به او Ú¯Ù�ت: «سندان.» آئورليانو اسم را روي تکه کاغذي نوشت Ùˆ آن را با چسب روي سندان Ú©ÙˆÚ†Ú©ÙŠ چسباند: سندان، بدين طريق مطمئن بود Ú©Ù‡ در آتيه آن را Ù�راموش نخواهد کرد. اما به مغزش خطور نکرد Ú©Ù‡ چون اسم آن شيء براي به خاطر سپردن مشکل بوده است، همين اولين نشانه از دست دادن ØاÙ�ظه است. چند روز بعد متوجه شد Ú©Ù‡ براي به خاطر آوردن تقريباً تمام لوازم کارگاه زرگري بايد به مغز خود Ù�شار بياورد. آن وقت اسم هر چيز را رويش نوشت تا با خواندن آن بتواند به خاطرش بياورد. وقتي پدرش به او Ú¯Ù�ت Ú©Ù‡ از اينکه مهمترين Øوادث دوران Ø·Ù�وليت خودرا Ù�راموش کرده سخت نگران است، آئورليانو روش خود را برايش Ø´Ø±Ø Ø¯Ø§Ø¯ Ùˆ خوزه آرکاديوبوئنديا آن روش را در تمام خانه به کار بست Ùˆ چندي بعد تمام اهالي را وادار کرد تا از آن طريق استÙ�اده کنند. با ÙŠÚ© قلم Ùˆ مرکب اسم هر چيز را روي آن نوشت. ميز، صندلي، ساعت، در، ديوار، تختخواب، قابلمه. به Øياط رÙ�ت Ùˆ Øيوانات Ùˆ نباتات را علامتگذاري کرد: گاو، گوساله، خوک، مرغ، درخت سنجد، درخت موز. رÙ�ته رÙ�ته با در نظر گرÙ�تن امکانات بيشمار نسيان متوجه شد Ú©Ù‡ شايد روزي Ù�را برسد Ú©Ù‡ بتوان اشياء را با خواندن اسامي آنها به خاطر آورد ولي مورد استÙ�اده آنها را Ù�راموش کرد. از اين رو روش واضØتري را به کار برد. نوشته اي Ú©Ù‡ به گردن گاو آويخت نمونه بارزي بود از جنگ اهالي ماکوندو بر ضد نسيان: «اين، گاو است. هر روز ØµØ¨Ø Ø¨Ø§ÙŠØ¯ او را دوشيد تا شير بدست بيايد. شير را بايد جوشاند Ùˆ در قهوه ريخت تا شير قهوه درست شود.» Ùˆ بدين ترتيب در Øقيقتي به زندگي ادامه داند Ú©Ù‡ هر Ù„Øظه بيشتر از ايشان Ù�اصله مي گرÙ�ت Ùˆ Ù�قط از طريق کلمات Ù…ØÙ�وظ مانده بود Ùˆ با Ù�راموش کردن معني لغات نوشته شده، براي ابد از دستشان مي رÙ�ت.
<br /> در ابتداي جاده باتلاق، تابلويي آويخته بود Ú©Ù‡ روي آن نوشته بود: «ماکوندو» Ùˆ تابلوي بزرگي در خيابان اصلي Ú©Ù‡ نوشته <i>خدا وجود دارد</i> روي آن به چشم مي خورد. در تمام خانه ها تابلويي جهت يادآوري اشيا Ùˆ اØساسها آويخته بودند ولي اين روش به چنان نيروي Ù�کري زياد Ùˆ دايمي اØتياج داشت Ú©Ù‡ عده زيادي از بکار بردن آن چشم پوشيدند Ùˆ خود را به دست Øقيقتي خيالي رها کردند؛ Øقيقتي Ú©Ù‡ Ø¢Ù�ريده خودشان بود Ùˆ گرچه چندان عملي نبود اما لااقل خيالشان را آسوده مي کرد. پيلارترنرا، با اصراري هر Ú†Ù‡ تمامتر، اين Ù�کر را در اهالي برانگيخت: خواندن گذشته در Ù�ال ورق؛ درست مثل موقعي Ú©Ù‡ آينده را با Ù�ال ورق پيشگويي مي کنند. با توسل به اين نيرنگ، سکنه بيدار، زندگي را در جهاني آغاز کردند Ú©Ù‡ سرنوشت از طريق Ù�ال ورق برايشان در نظر گرÙ�ته بود؛ در جهاني Ú©Ù‡ پدر، مردي بود Ú©Ù‡ چهره سبزه اي داشت Ùˆ اوايل ماه آوريل به آنجا آمده بود Ùˆ مادر، زني بود Ú©Ù‡ چهره اش از Ø¢Ù�تاب سوخته بود Ùˆ Øلقه اي طلايي به انگشت دست Ú†Ù¾ داشت Ùˆ تاريخ تولد، آخرين سه شنبه اي بود Ú©Ù‡ Ù�اخته اي روي درخت غار نغمه سرايي کرده بود...
<br />
<br />
<br />
<br />گابريل گارسيا مارکز: صدسال تنهايي - ترجمه بهمن �رزانه
<br />انتشارات اميرکبير - چاپ چهارم - 1357<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3263092-8657213?l=mohammad.blogspot.com' alt='' /></div>Monoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3263092.post-85655122002-01-10T06:08:00.001-08:002002-01-18T02:50:17.000-08:00...ما را بهم معر�ي کردند. به او گ�تم که در دانشگاه آندس در بوگوتا درس مي دهم. قيد کردم که کلمبيايي ام.
<br />با Øالتي متÙ�کر پرسيد:
<br />- کلمبيايي بودن چه معنايي دارد؟
<br />در جوابش گ�تم: -نمي دانم. عملي است از روي ايمان.
<br />پذير�ت: -درست مثل نروژي بودن.
<br />از صØبت هاي آن شب چيز ديگري به ياد نمي آورم. Ù�رداي آن روز، زودهنگام به سالن غذاخوري آمدم. از پشت شيشه پنجره ديدم Ú©Ù‡ برÙ� باريده است؛ زمين يخزده در روشنايي صبØگاه Ú¯Ù… مي شد. جز اولريکا کسي آنجا نبود. دعوتم کرد Ú©Ù‡ سر ميزش بنشينم. Ú¯Ù�ت Ú©Ù‡ دوست دارد تنهايي پياده روي کند...
<br />
<br />
<br />خورخه لوئيس بورخس : اولريکا - ترجمه کاوه مير عباسي.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3263092-8565512?l=mohammad.blogspot.com' alt='' /></div>Monoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3263092.post-85654962002-01-10T06:08:00.000-08:002002-01-18T03:16:37.000-08:00اين دل آشوب
<br />بيماري نيست
<br />پاسخ است.
<br />
<br />
<br />
<br />يانيس ريتسوس : کاغذي ها - ترجمه اØمد پوري<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3263092-8565496?l=mohammad.blogspot.com' alt='' /></div>Monoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3263092.post-85654862002-01-10T06:07:00.000-08:002002-01-18T02:52:32.000-08:00...در اين چند Ù‡Ù�ته ÙŠ آخر، مهم ترين تمريني را Ú©Ù‡ ÙŠÚ© دلقک بايد انجام دهد، يعني تمرين Øرکات صورت را، انجام نداده بودم. دلقکي Ú©Ù‡ اساساً با Øرکات اعضاي صورتش بايد تماشاگر را جذب کند، مي بايستي سعي کند دائما عضلات صورتش را تمرين دهد. قبلا هميشه پيش از شروع تمرين، مدتي روبروي آينه مي ايستادم Ùˆ درØالي Ú©Ù‡ زبان را از دهان خارج ميکردم، خودم را از نزديک نظاره ميکردم تا اØساس بيگانگي را از بين ببرم Ùˆ به خودم نزديک تر شوم. بعدها دست از اين کار برداشتم Ùˆ بدون اينکه از عمل خاصي Ú©Ù…Ú© بگيرم، Øدود نيم ساعت در روز به خودم مينگريستم Ùˆ اين کار را آنقدر ادامه مي دادم Ú©Ù‡ Øضور خودم را نيز از ياد مي بردم: از آنجايي Ú©Ù‡ تمايلات خودستايي در من وجود ندارد، بارها در زندگي ام چيزي نمانده بود Ú©Ù‡ کارم به جنون بکشد. بعد از انجام اين تمرين ها خيلي راØت وجود خودم را Ù�راموش مي کردم، آينه را بر مي گرداندم Ùˆ اگر بعداً در طول روز به شکلي تصادÙ�ÙŠ خودم را در آينه مي ديدم ÙˆØشت مي کردم: آن کسي را Ú©Ù‡ در آينه مي ديدم، مردي غريبه در Øمام Ùˆ يا دستشويي منزلÙ� من بود، کسي Ú©Ù‡ نمي دانستم آيا او موجودي جدي است يا مضØÚ©ØŒ مردي با بيني دراز، Ùˆ صورتي بسان Ø§Ø±ÙˆØ§Ø - Ùˆ آن وقت بود Ú©Ù‡ از ترس تا آنجا Ú©Ù‡ توان داشتم با سرعت پيش ماري مي رÙ�تم تا خودم را در چشمان او نظاره کنم تا از وجود خويش مطمئن شوم...
<br />
<br />
<br />هاينريش بÙ�Ù„ : عقايد ÙŠÚ© دلقک - ترجمه Ù…Øمد اسماعيل زاده.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3263092-8565486?l=mohammad.blogspot.com' alt='' /></div>Monoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3263092.post-85640382002-01-10T04:45:00.000-08:002002-01-18T02:54:48.000-08:00سليمان Ú¯Ù�ت، هيچ چيز تازه اي بر روي زمين نيست همانگونه Ú©Ù‡ اÙ�لاطون تصور مي کرد تمام دانسته ها چيزي نيست مگر يادآوري؛ پس سليمان ØÚ©Ù… کرد هر تازگي چيزي نيست جز نسيان.
<br />
<br />خورخه لوئيس بورخس: کتابخانه بابل - جاودانه - به نقل از Francis Bacon<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3263092-8564038?l=mohammad.blogspot.com' alt='' /></div>Monoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3263092.post-84331502002-01-05T08:55:00.000-08:002002-01-20T03:00:54.000-08:00با سلام.
<br />
<br />اميدوارم از اين به بعد بتوانم به شکلي نه چندان نا منظم بخشهايي از کتابهاي نويسندگان ايراني Ùˆ خارجي را در وبلاگ خودم بنويسم. در مورد نوشته هايي Ú©Ù‡ در اين صÙ�ØÙ‡ مي بينيد توضيØÙŠ را لازم مي دانم: کليه نوشته ها بدون هيچ گونه تÙ�يير Ùˆ عينا با رعايت املا Ùˆ رسم الخط ناشر منتقل مي شوند. Øتي در مواردي Ú©Ù‡ اشتباه نگارشي Ùˆ يا دستوري وجود دارد تصØÙŠØÙŠ انجام نگرÙ�ته Ùˆ تنها اشکالات بديهي چاپي تصØÙŠØ Ø´Ø¯Ù‡ است. نقل اين نوشته ها به منزله تاييد - Ú†Ù‡ از نظر ادبي Ùˆ Ú†Ù‡ از نظر Ù…Ù�هومي -آنها از سوي من نيست، گرچه تاييد يا عدم تاييد اين گونه نوشته ها بر اعتبار من موثر است، Ùˆ نه بر اعتبار نويسندگانشان. اگر هرگونه نظري در مورد مطالب اين صÙ�ØÙ‡ داريد براي من اي ميل بزنيد. از شنيدن پيشنهادها Ùˆ انتقادات شما خوشØال مي شوم.
<br />
<br />
<br />Ù…Øمد.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3263092-8433150?l=mohammad.blogspot.com' alt='' /></div>Monoreply@blogger.com